बॉलिवूड अभिनेत्री जूही चावला केवळ तिच्या अभिनयासाठीच नाही तर तिच्या साध्या हास्यासाठी देखील ओळखली जाते. पडद्यावर नेहमीच हसतमुख दिसणारी जूहीची वास्तविक जीवनातील प्रेमकथा आहे जी एखाद्या चित्रपटाच्या पटकथेपेक्षा कमी नाही. जूहीच्या आयुष्यात आणि कारकिर्दीत अनेक चढ-उतार आले आहे, परंतु तिने प्रत्येक आव्हानाला धैर्याने आणि संयमाने तोंड दिले.
जूही चावलाचा जन्म १३ नोव्हेंबर १९६७ रोजी हरियाणातील अंबाला येथे झाला. जूहीला लहानपणापासूनच मॉडेलिंग आणि अभिनयात रस होता. वयाच्या १७ व्या वर्षी तिने मिस इंडियाचा किताब जिंकला आणि देशाचे लक्ष वेधून घेतले. मिस इंडिया जिंकल्यानंतर तिला चित्रपटांच्या ऑफर येऊ लागल्या.
१९९२ मध्ये जुही "कारोबार" चित्रपटाच्या चित्रीकरणात व्यस्त होती. चित्रपटाचे दिग्दर्शक राकेश रोशन यांची जय मेहता यांच्याशी जुनी मैत्री होती. या चित्रीकरणादरम्यानच राकेशने जुही आणि जय यांची भेट घडवून आणली. त्यावेळी जय मेहताची पत्नी सुजाता बिर्ला यांचे विमान अपघातात निधन झाले होते. जय अजूनही त्या वेदनेतून सावरला नव्हता आणि जेव्हा जुहीला हे कळले तेव्हा तिला त्याच्याबद्दल एक विशेष आपुलकी वाटली. हळूहळू त्यांची मैत्री फुलली आणि नंतर प्रेमात फुलली.
त्यांच्या प्रेमाचे नात्यात रूपांतर करण्याची गरज होती. त्यांनी लग्न करण्याचा निर्णय घेतला, परंतु नशिबाने आणखी एक परीक्षा सादर केली. जुहीच्या आईचे कार अपघातात निधन झाले. जुही निराश झाली आणि त्या कठीण काळात जय तिचा सर्वात मोठा आधार बनली. हळूहळू, जुही स्वतःला सावरली आणि १९९५ मध्ये त्यांनी लग्न केले. आज, जुही आणि जय दोन मुलांचे पालक आहे: मुलगी जान्हवी आणि मुलगा अर्जुन.
जुहीने १९८६ मध्ये "सुलतानत" या चित्रपटाने तिच्या कारकिर्दीला सुरुवात केली. हा चित्रपट फ्लॉप झाला तरी तिने हार मानली नाही आणि कठोर परिश्रम करत राहिली. मग "कयामत से कयामत तक" या चित्रपटातून तिचे नशीब चमकले, ज्यामध्ये तिच्यासोबत आमिर खान होता. या चित्रपटाने जुहीला रातोरात स्टार बनवले.
त्यानंतर जुहीने "प्रतिबंध", "बोल राधा बोल", "आयना", "इश्क", "हम हैं राही प्यार के" आणि "डर" असे अनेक हिट चित्रपट दिले. तिचे हास्य आणि खेळकर वर्तन अनेकदा प्रेक्षकांना मोहित करत असे. तिने कॉमिक भूमिकांमध्येही तिची प्रतिभा दाखवली. "मिस्टर अँड मिसेस खिलाडी", "दीवाना मस्ताना" आणि "येस बॉस" सारख्या चित्रपटांमध्ये तिच्या कॉमिक टायमिंगचे खूप कौतुक झाले.
Edited By- Dhanashri Naik
