प्रेरणादायी कथा : आज्ञाधारक मंत्री

Kids story : अनेक वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे. एका घनदाट जंगलात कावळ्यांचे एक मोठे साम्राज्य होते. त्या कावळ्यांपैकी एक कावळा त्या सर्वांचा राजा होता. तो सर्वांना त्यांच्या सुख-दुःखात साथ देत असे. इतर कावळेही त्याचे पालन करत असत. एकदा कावळा आपल्या पत्नीसोबत राजाच्या राजवाड्यावर उडत होता. कावळ्याच्या पत्नीला राजवाड्यात स्वादिष्ट मासे शिजवताना पाहून तिच्या तोंडाला पाणी सुटले.पण पहारा खूप कडक होता. म्हणून ती तिथून थेट तिच्या घरट्यात परत आली. दुसऱ्या दिवशी कावळा आपल्या पत्नीला म्हणाला, "मला भूक लागली आहे, चला अन्न शोधायला जाऊया." त्याची पत्नी म्हणाली, "मला फक्त राजवाड्यात शिजवलेले मासे खायला हवे आहे, नाहीतर मी माझा जीव देईन." पत्नीचे बोलणे ऐकून कावळा काळजीत पडला.

तेवढ्यात त्याच्या दरबारातील मंत्री आला. तो म्हणाला, "राजा नमस्कार! काय झाले आहे? तुम्ही काही काळजीत हरवले आहात असे दिसते." कावळ्याने आपल्या मंत्र्यांना सर्व काही सांगितले. मंत्री म्हणाला, "काळजी करू नकोस राजा. मी राणीचे आवडते जेवण आणतो." कावळा राजाला नमस्कार करत राजवाड्याकडे उडून गेला.

त्याने आपल्यासोबत पाच शक्तिशाली आणि बुद्धिमान कावळेही घेतले. सर्व कावळे राजवाड्याच्या स्वयंपाकघराच्या वर बसले. मंत्री कावळ्याने आपल्या सर्व साथीदारांना आदेश दिला की स्वयंपाकी राजाला जेवणाची थाळी घेऊन येताच मी माझ्या चोचीने त्याच्या डोक्यावर मारीन. तुम्ही दोघे आपल्या चोचीत भात ठेवा आणि तुम्ही तिघेही आपल्या चोचीत मासे ठेवा आणि उडून जा.

मंत्र्याचा कावळा त्याच्या योजनेनुसार स्वयंपाक्यावर हल्ला केला. बाकीचे कावळेही त्यांचे काम करून पळून गेले. पण, मंत्री कावळा पकडला गेला. त्याला राजासमोर हजर करण्यात आले. राजाने त्या कावळ्याला विचारले, "तू माझ्या अन्नावर का झडप घातलीस?" मंत्री कावळा म्हणाला, "महाराज! माझ्या राज्याच्या राणीने तुला वाढलेले मासे आणि भात खावे हवे आहे अशी मागणी केली होती."

मी माझ्या राणीला वचन दिले होते की, "मला माझा जीव द्यावा लागला तरी मी तुला नक्कीच अन्न देईन." म्हणूनच मी हे केले. जर तुम्हाला हवे असेल तर तुम्ही आम्हाला कोणत्याही प्रकारे शिक्षा करू शकता. आदेश ऐकून राजा म्हणाला, "अशा आज्ञाधारक मंत्र्याला बक्षीस मिळाले पाहिजे." सोडून द्या त्याला. कावळा राजाला नमन करून उडून गेला.

तात्पर्य : माणसाने त्याच्या कर्तव्याशी प्रामाणिक आणि निष्ठावान असले पाहिजे.

Edited By- Dhanashri Naik