Kids story : अनेक वर्षांपूर्वी एक कंजूस वृद्ध एका घरात राहत होता. त्याची एक बागही होती. कंजूस वृद्ध बागेत काही दगडांखाली एका छिद्रात त्याचे सोन्याचे नाणे लपवून ठेवत असे. दररोज, झोपण्यापूर्वी, कंजूस वृद्ध ज्या दगडात त्याने सोने लपवले होते त्या दगडाकडे जाऊन नाणी मोजत असे. तो दररोज हा नित्यक्रम चालू ठेवत असे, परंतु त्याने एकदाही साठवलेले सोने खर्च केले नाही.
एके दिवशी, त्या वृद्ध कंजूसची दिनचर्या माहित असलेला एक चोर त्याची घरी परतण्याची वाट पाहत होता. अंधार पडल्यानंतर, चोर लपण्याच्या जागी गेला आणि सोने घेऊन गेला. दुसऱ्या दिवशी, कंजूषाला कळले की त्याचा खजिना हरवला आहे आणि तो मोठ्याने रडू लागला.
त्याच्या शेजाऱ्याने वृद्ध कंजूसचे रडणे ऐकले आणि काय घडले आहे याची चौकशी केली. काय घडले आहे हे कळताच, शेजाऱ्याने विचारले, "तू घरात पैसे का ठेवले नाहीत? जर तुला काही खरेदी करायचे असते तर ते सहज वापरता आले असते."
"खरेदी करा?" कंजूस वृद्ध म्हणाला. "मी कधीही सोने काहीही खरेदी करण्यासाठी वापरले नाही. मी ते खर्च करणार नव्हतो."
हे ऐकून शेजाऱ्याने खड्ड्यात एक दगड फेकला आणि म्हणाला, "जर असं असेल तर तो दगड वाचवा. तो तुम्ही गमावलेल्या सोन्याइतकाच निरुपयोगी आहे." शेवटी वृद्ध आपल्या कपाळाला हात लावून बसला.
तात्पर्य : कधीही कंजूस बनू नये.
Edited By- Dhanashri Naik
