Kids story : एकदा राजा कृष्णदेवराय आपल्या दरबारात आपल्या मंत्र्यांशी चर्चा करत बसले होते, तेव्हा एक माणूस पुढे आला आणि म्हणाला, "महाराज, माझा न्याय करा. माझ्या स्वामीने माझा विश्वासघात केला आहे." हे ऐकून राजाने त्याला विचारले, "तू कोण आहेस? आणि तुला काय झाले?"
"माझे नाव नामदेव आहे. काल, मी माझ्या मालकासोबत काही कामासाठी एका गावात जात होतो. आम्हाला उन्हात चालण्याचा कंटाळा आला होता आणि आम्ही जवळच्या मंदिराच्या सावलीत बसलो होतो.मग मला मंदिराच्या एका कोपऱ्यात एक लाल पिशवी पडलेली दिसली. माझ्या मालकाच्या परवानगीने, मी ती उचलली. ती उघडली तेव्हा मला आत दोन मनुका आकाराचे हिरे चमकताना दिसले. मंदिरात हिरे सापडल्यामुळे, ते राज्याच्या मालकीचे होते. पण माझ्या मालकाने मला याबद्दल कोणालाही सांगण्यास मनाई केली आणि सांगितले की आम्ही प्रत्येकी एक ठेवू.
मी माझ्या मालकाचा गुलाम होऊन कंटाळलो होतो, म्हणून मला माझे काम करायचे होते, ज्यामुळे लोभ निर्माण झाला. आम्ही हवेलीत पोहोचताच, माझ्या मालकाने मला हिरे देण्यास स्पष्ट नकार दिला. म्हणूनच मला न्याय हवा आहे. महाराजांनी ताबडतोब प्रमुखाला पाठवले आणि नामदेवच्या मालकाला राजवाड्यात हजर राहण्याचे आदेश दिले. नामदेवचा मालक त्याला लवकरच राजासमोर आणण्यात आले. राजाने त्याला हिऱ्यांबद्दल विचारले, आणि तो तो म्हणाला, "महाराज, मंदिरात हिरे सापडले हे खरे आहे, पण मी ते नामदेवांना दिले आणि त्यांना खजिन्यात जमा करण्यास सांगितले."
तो परत आला तेव्हा मी त्याच्याकडे खजिन्याची पावती मागितली, पण तो कचरू लागला. मी त्याला धमकी दिली तेव्हा तो तुमच्याकडे आला आणि तुम्हाला एक बनावट गोष्ट सांगू लागला. "बरं, तर तेच." राजाने क्षणभर विचार केला आणि म्हणाला, "तुम्ही खरे बोलत आहात याचा काही पुरावा आहे का?"
"महाराज, जर तुम्हाला माझ्यावर विश्वास नसेल, तर तुम्ही माझ्या इतर तीन नोकरांना विचारू शकता. ते त्यावेळी तिथे होते." त्यानंतर तिन्ही नोकरांना राजासमोर आणण्यात आले. तिघांनीही नामदेवाविरुद्ध साक्ष दिली. राजाने तिन्ही नोकरांना आणि मालकाला तिथेच सोडून आपल्या विश्रांतीगृहात गेला. त्याने सेनापती तेनालीराम आणि मंत्र्यांनाही या विषयावर चर्चा करण्यासाठी बोलावले.
ते आल्यावर राजाने मुख्यमंत्र्यांना विचारले, "तुम्हाला काय वाटते? नामदेव खोटे बोलत आहे का?"
"हो, महाराज! नामदेव खोटारडा आहे.
"तो लोभाने बुडाला असावा आणि त्याने हिरे स्वतःकडे ठेवले असावेत." सेनापतीने साक्षीदारांना खोटे बोलल्याचे घोषित केले. त्याच्या मते, नामदेव खरे बोलत होते.
तेनालीराम सर्वांचे संभाषण ऐकत शांतपणे उभा राहिला. मग राजाने त्याच्याकडे पाहिले आणि त्याचे मत विचारले. तेनालीराम म्हणाला, "महाराज, कोण खोटे बोलत आहे आणि कोण खरे बोलत आहे हे आपण लवकरच शोधू, परंतु तुम्हाला काही काळ पडद्यामागे लपून राहावे लागेल."
राजाने मान्य केले, शक्य तितक्या लवकर प्रकरण सोडवायचे होते. तो पडद्यामागे लपला. मंत्री आणि सेनापती पडद्यामागे गेले.
आता फक्त तेनाली रामा दिसत होता. त्याने नोकराला पहिल्या साक्षीदाराला बोलावण्यास सांगितले. साक्षीदार आल्यावर तेनाली रामाने विचारले, "तुमच्या स्वामीने तुमच्या समोर नामदेवला हिरे दिले का?"
"हो." मग तुम्हाला हिऱ्याचा रंग आणि आकार देखील माहित असला पाहिजे. तेनाली रामाने साक्षीदाराला एक पेन आणि कागद दिला आणि त्याला विचारले की त्यावर हिऱ्याचे चित्र काढा.
तो स्तब्ध झाला आणि म्हणाला, "मला हिरे दिसले नाहीत कारण ते लाल पिशवीत होते."
"ठीक आहे, आता जा आणि तिथे शांतपणे उभे राहा." दुसऱ्या साक्षीदाराला बोलावण्यात आले आणि त्याने तोच प्रश्न विचारला. त्याने हिऱ्याचा रंग वर्णन केला आणि कागदावर दोन वर्तुळाकार आकार रेखाटून आपला मुद्दा सिद्ध केला. त्यानंतर त्याला पहिल्या साक्षीदाराच्या शेजारी उभे करण्यात आले आणि तिसऱ्या साक्षीदाराला बोलावण्यात आले. त्याने सांगितले की हिरे बर्च झाडाच्या सालाच्या पिशवीत होते, म्हणूनच तो ते पाहू शकला नाही. हे ऐकून राजा पडद्यामागून बाहेर पडला. राजाला पाहताच, तिघेही घाबरले आणि त्यांना समजले की सत्य सांगणे त्यांच्या हिताचे आहे.
तिघांनी राजाचे पाय धरले आणि क्षमा मागितली, आणि म्हटले की त्यांच्या मालकाने त्यांना खोटे बोलल्याबद्दल कामावरून काढून टाकण्याची धमकी दिली आहे. राजाने ताबडतोब मालकाच्या घराची झडती घेण्याचे आदेश दिले. दोन्ही हिरे जप्त करण्यात आले. शिक्षा म्हणून, मालकाने आणि नामदेवला दहा हजार सोन्याची नाणी दिली आणि दंड म्हणून वीस हजार सोन्याची नाणी द्यावी लागली, तर दोघे जप्त झाले. हिरे तिजोरीत जमा करण्यात आले. अशाप्रकारे, तेनालीरामच्या मदतीने, राजाने नामदेवच्या बाजूने न्याय दिला.
Edited By- Dhanashri Naik
