Kids story : एकदा राजकुमार विक्रम सिंह शिकारीसाठी बाहेर होता. तो शिकार करत खूप दूर गेला होता. तसेच त्याला खूप भूक लागली होती. राजकुमार विचार करत होता की वाटेत कुठेतरी काहीतरी खायला मिळाले असते तर बरे झाले असते. बरेच अंतर चालल्यानंतर त्याला एक झोपडी दिसली. राजकुमारने झोपडीचा दरवाजा ठोठावला. काही वेळाने त्या झोपडीतून एक म्हातारी बाई बाहेर आली. राजकुमार म्हणाला, "आजी, मला भूक लागली आहे, मला काही खायला मिळेल का?" म्हातारी बाई निराश मनाने म्हणाली, "माझ्याकडे खायला काही नाही.
राजकुमार म्हणाला, काही हरकत नाही, "मी या तलवारीपासून हलवा शिजवेन आणि तुम्हालाही चाखून दाखवीन." म्हातारी बाई बडबडली आणि चुलीत आग लावली आणि एका भांड्यात पाणी ठेवले. राजकुमाराने उकळत्या पाण्यात तलवार टाकली आणि ते ढवळू लागला. काही वेळाने, तलवारीतून त्याच्या हातावर पाण्याचे दोन-तीन थेंब पडले आणि त्याने ते चाखले. तो म्हणाला, 'वाह! काय गंमत! जर मला थोडे पीठ मिळाले असते तर हलव्याची चव आणखी वाढली असती.
वृद्ध महिलेने दुःखी मनाने राजकुमाराला एक वाटी पीठ दिले. राजकुमार पाण्यात पीठ ढवळत राहिला. काही वेळाने, राजकुमाराने तलवारीच्या कोपऱ्यातून थोडा हलवा काढला आणि तो चाखला. तो म्हणाला, आजपर्यंत मी माझ्या आयुष्यात असा हलवा कधीच खाल्ला नाही. "आजी, जर मला थोडी साखर मिळाली बरे होईल." म्हातारी बडबडली आणि एक वाटी साखर दिली. राजकुमार भांड्यात टाकल्यानंतर तलवारीने साखर ढवळत राहिला.
काहीच वेळात हलवा तयार झाला. राजकुमार आणि म्हातारी महिलेने एकत्र हलवा खाल्ला. हलवा खाल्ल्यानंतर म्हातारी महिला आनंदी झाली. राजकुमाराने त्याची भूक भागवली. म्हातारीची हुशारी निरुपयोगी ठरली.
तात्पर्य : युक्तीने आपण कोणालाही न दुखवता आपले ध्येय साध्य करू शकतो .
Edited By- Dhanashri Naik
