Kids story : एकदा एका शेतकऱ्याकडे पाच म्हशी आणि एक गाय होती. तो दिवसभर सर्व म्हशींची काळजी घेत असे. तो दूरवरून हिरवे गवत कापून त्यांना खायला घालत असे. शेतकऱ्याच्या सेवेने गायी आणि म्हशी खूश होत्या. दररोज सकाळी आणि संध्याकाळी इतके दूध उत्पादन होत होते की शेतकऱ्याच्या कुटुंबाला ते विकावे लागले. शेतकऱ्याच्या घरातील दूध गावात सर्वत्र विकले जाऊ लागले.
आता शेतकरी त्याच्या कामाचा आनंद घेत होता, कारण त्यामुळे त्याची आर्थिक परिस्थितीही मजबूत होत होती. काही दिवसांपासून, शेतकरी काळजीत होता कारण एका मोठ्या मांजरीने त्याच्या स्वयंपाकघरावर लक्ष केंद्रित केले होते.
शेतकरी जेव्हा जेव्हा स्वयंपाकघरात दूध ठेवायचा आणि आराम करायचा, मांजर दूध पिऊन ते अशुद्ध करायचे. शेतकरी अनेक वेळा मांजरीचा पाठलाग करायचा आणि तिला मारण्याचा प्रयत्न करायचा, पण मांजर लगेच भिंतीवर चढून पळून जायची.
एके दिवशी, निराश होऊन, शेतकऱ्याने मांजरीला धडा शिकवण्याचा निर्णय घेतला.
ज्यूटच्या पोत्याचा वापर करून सापळा रचण्यात आला, ज्यामुळे मांजर सहज पकडले गेले. शेतकऱ्याने प्रथम तिला काठीने मारण्याचा विचार केला.
मांजर इतके जोरात पळत होती की शेतकरी त्याच्या जवळ जाऊ शकला नाही. पण आज तिला धडा शिकवावा लागला. शेतकऱ्याने माचीची काडी पेटवली आणि पोत्यावर फेकली.
काही वेळातच पोती जळू लागली आणि मांजर तिच्या सर्व शक्तीनिशी धावली. मांजर जिथे जिथे पळत होती तिथे तिथे पोतीही धावत होती. काही वेळातच मांजर संपूर्ण गावात धावत होती.
"आग... आग... आग... विझवा..." असे ओरड गावभर घुमू लागले. मांजरीने संपूर्ण गाव जळून खाक केले. शेतकऱ्याचे घरही वाचले नाही. त्याचे घर जळताना पाहून शेतकरी डोके धरून बसला आणि आपल्या चुकीचा पश्चात्ताप करत होता. पण खूप उशीर झाला होता.
तात्पर्य : कोणतेही काम करतांना आधी परिणामांची चिंता करावी.
Edited By- Dhanashri Naik
