वाढत्या वयात विवाहबाह्य संबंधांचे प्रमाण वाढण्याची खरी कारणे, पुरुष आणि स्त्री वेगळ्या कारणांसाठी का गुंततात?

संबंधांविषयीच्या तज्ज्ञांच्या मते, पुरुष विवाहबाह्य संबंधांमध्ये गुंतण्यामागे अनेक कारणे असतात; यामध्ये भावनिक दुरावा, कंटाळा, दुर्लक्ष झाल्याची भावना आणि लैंगिक असमाधान यांचा समावेश होतो. तज्ज्ञांच्या दृष्टिकोनातून हे जाणून घ्या की, विवाहित पुरुष विवाहबाह्य संबंधांकडे का आकर्षित होतात आणि याचा त्यांच्या कुटुंबावर काय परिणाम होतो.

विवाह हा एक अत्यंत पवित्र आणि सुंदर बंध आहे. हा दोन व्यक्तींमधील प्रेम, विश्वास, परस्पर सामंजस्य आणि आयुष्यभराच्या सोबतीचे वचन दर्शवतो. तथापि आजच्या वेगवान आणि सतत बदलणाऱ्या जगात, अनेक लोक या नात्याला पूर्वीइतके गांभीर्याने घेत नाहीत. लग्नाच्या सुरुवातीच्या काळात, सर्व काही अतिशय सुखद आणि सुंदर वाटते. दोन्ही जोडीदार एकत्र असताना आनंदी असतात; त्यांच्यात रोमान्स असतो, ते एकमेकांसोबत दर्जेदार वेळ घालवतात आणि एकमेकांच्या अगदी छोट्या-छोट्या गरजांकडेही लक्ष देतात. तरीही, काही महिने किंवा वर्षांनंतर, या नात्यात एक प्रकारचा कडवटपणा किंवा विसंवाद डोकावू लागतो.

क्षुल्लक गोष्टींवरून होणारे वाद वाढतात, त्यांच्यातील संवाद कमी होतो आणि एकमेकांबद्दल एक प्रकारचा थकवा किंवा कंटाळा वाटू लागतो. तो पुरुष असो वा स्त्री, कोणताही जोडीदार अशा परिस्थितीत अडकू शकतो. अनेकदा या नात्यात अशी पोकळी निर्माण होते की, त्यात एखाद्या तिसऱ्या व्यक्तीचा प्रवेश होतो. हे बऱ्याचदा अशा वयात घडते, जेव्हा आपण जोडीदाराकडून परिपक्वता आणि शहाणपणाची अपेक्षा करत असतो. काही विवाहबाह्य संबंध वयाच्या ४० नंतर सुरू होतात, तर काही ३५ नंतर. 

यामुळे नात्याचे किती नुकसान होते? 

या घटनेलाच आपण "विवाहबाह्य संबंध" असे संबोधतो. हे संबंध शारीरिक किंवा भावनिक स्वरूपाचे असू शकतात; परंतु दोन्हीही बाबतीत, यामुळे मूळ नात्याचे प्रचंड नुकसान होते. आता प्रश्न असा निर्माण होतो की: जर एखाद्या व्यक्तीचे आपल्या जोडीदारावर खरे प्रेम असेल, तर ती व्यक्ती दुसऱ्या कोणाकडे आकर्षित कशी होऊ शकते? हे कोणत्याही लग्नात घडू शकते मग ते ठरवून केलेले लग्न असो किंवा प्रेमविवाह. 

पुरुषांमध्ये विवाहबाह्य संबंधांची मुख्य कारणे:

१. भावनिक पूर्ततेचा अभाव:

जर पती-पत्नी एकमेकांना त्यांच्या वैवाहिक जीवनात पूर्ण भावनिक आधार आणि समज देऊ शकत नसतील, तर त्यांच्यात हळूहळू दुरावा निर्माण होऊ लागतो. जरी शारीरिक जवळीक चांगली असली, तरी मनाचे भावनिक नाते मात्र क्षीण होऊ शकते. अशा परिस्थितीत, जर विवाहबाह्य व्यक्तीने तोच भावनिक आधार किंवा जवळीक देऊ केली, तर त्या व्यक्तीबद्दलचे आकर्षण तीव्र होऊ लागते.

२. प्रेम आणि समजेचा अभाव:

सुरुवातीला, वैवाहिक जीवनातील सर्व काही परिपूर्ण वाटते; परंतु, जसजसा काळ लोटतो, तसतसे मतभेद आणि कलह निर्माण होऊ लागतात. सुरुवातीला असलेले प्रेम, रोमान्स आणि काळजी हळूहळू मावळू लागतात. जर नात्याबाहेरील एखाद्या व्यक्तीने आपलेपणाची भावना, लक्ष आणि स्नेह दर्शवला, तर तो पर्यायी मार्ग अधिकच आकर्षक वाटू लागतो.

३. कौतुक आणि लक्ष देण्याचा अभाव:

कौतुक आणि लक्ष देणे हे कोणत्याही नात्याचे अत्यंत महत्त्वाचे घटक आहेत. ते नात्यामध्ये नावीन्य आणि ताजेपणा टिकवून ठेवण्यास मदत करतात. जर पत्नीने पतीचे कौतुक केले नाही, त्याच्या आयुष्यातील छोट्या-छोट्या गोष्टींकडे दुर्लक्ष केले, किंवा त्याला पुरेसा वेळ दिला नाही, तर पतीला स्वतःचे महत्त्व कमी वाटू लागते. परिणामी, जर विवाहबाह्य व्यक्तीने त्याला तेच कौतुक आणि लक्ष दिले, तर तो नैसर्गिकरित्या त्या व्यक्तीकडे आकर्षित होतो.

४. वैवाहिक जीवनातील कंटाळा:

अनेक लोकांसाठी, दैनंदिन जीवन एकसुरी आणि पुनरावृत्तीपूर्ण बनते—ते केवळ घर, कार्यालय, मुले आणि घरगुती कामांभोवतीच फिरत राहते. या दिनचर्येत कोणतेही नावीन्य किंवा उत्साह उरत नाही. वैवाहिक जीवनात ताजेपणाची गरज असते; जर याचा अभाव असेल, तर एक किंवा दोन्ही जोडीदार नात्याबाहेर नवीन उत्साह किंवा थरार शोधू लागतात.

५. लैंगिक जवळीकीचा अभाव किंवा त्याबाबतची असमाधानकारक स्थिती:

वैवाहिक नात्यामध्ये लैंगिक जवळीक अत्यंत महत्त्वाची भूमिका बजावते. जर लैंगिक संबंधांची वारंवारता कमी झाली, किंवा कोणत्याही एका जोडीदाराला समाधान मिळाले नाही, तर नाते कमकुवत होऊ लागते. पुरुषांच्या बाबतीत, ही विशिष्ट उणीव अनेकदा विवाहबाह्य संबंधांमध्ये गुंतण्यासाठी एक प्रमुख कारण ठरते. 

बाह्य जगाचा प्रभाव:

आजकाल, सोशल मीडिया, वेब सिरीज, चित्रपट आणि इंटरनेटवर विवाहबाह्य संबंध अनेकदा अतिशय हलक्या-फुलक्या आणि मनोरंजक पद्धतीने चित्रित केले जातात. यामुळे लोकांना असे वाटू लागते की, अशा वर्तनात गुंतणे हे सामान्य आहे किंवा केवळ एक उत्साहाचा स्रोत आहे. 

पुरुष आणि महिलांमधील संबंधांमध्ये काय फरक आहे? 

विवाह विश्वास आणि प्रेमावर बांधला जातो. तथापि, जेव्हा नातेसंबंध बिघडू लागतात तेव्हा लोक बहुतेकदा इतरत्र सांत्वन शोधू लागतात. मनोरंजक म्हणजे, पुरुष आणि स्त्रिया वेगवेगळ्या कारणांसाठी विवाहबाह्य संबंधांमध्ये गुंततात. 

पुरुष विवाहबाह्य संबंध का ठेवतात? 

नातेसंबंध तज्ञ आणि संशोधनानुसार, बहुतेक पुरुष शारीरिक आकर्षण, नवीनता आणि उत्साहाची इच्छा बाळगून प्रेमसंबंधात प्रवेश करतात. जेव्हा त्यांचे वैवाहिक जीवन पुनरावृत्ती आणि नीरस (कंटाळवाणे) बनते, तेव्हा प्रेमसंबंध त्यांच्यासाठी अहंकार वाढवण्यासाठी किंवा साहस म्हणून काम करतात. संशोधन असे दर्शविते की, पुरुषांसाठी, प्राथमिक प्रेरणा शारीरिक समाधान असते; बहुतेकदा ते गंभीर नात्याऐवजी केवळ आकर्षण किंवा मजेचा विषय म्हणून पाहतात. तथापि, याचा त्यांच्या प्राथमिक विवाहावर खोलवर परिणाम होतो. 

महिला विवाहबाह्य संबंध का ठेवतात? 

महिलांच्या बाबतीत, परिस्थिती थोडी वेगळी असते. तज्ञांचे असे मत आहे की महिला सामान्यतः प्रेमसंबंधांकडे वळतात जेव्हा त्यांना वाटते की त्यांचा जोडीदार त्यांच्या भावना आणि भावना समजून घेत नाही. त्यांना भावनिक आधार देऊ शकेल असा कोणीतरी शोधतो. जर विवाहातील संवाद कमी झाला, किंवा त्यांचा जोडीदार दुर्लक्षित किंवा बेफिकीर झाला, तर स्त्रिया लक्ष, प्रेम आणि समजुतीसाठी इतरत्र शोधतात - म्हणजे, महिलांसाठी, प्रेमसंबंध यात केवळ शारीरिक संबंधच नव्हे, तर भावनिक जवळीक, काळजी आणि एकमेकांना समजून घेणे यांचाही समावेश असतो. अनेकदा वर्षानुवर्षे होणारा दुर्लक्ष सहन केल्यानंतर, स्त्रिया अशा व्यक्तीकडे वळतात जी त्यांचे म्हणणे खरोखर ऐकून घेऊ शकेल, त्यांचे कौतुक करेल आणि त्यांचे महत्त्व ओळखेल. 

तज्ञांचे मत:

तज्ञांचे असे ठाम मत आहे की, विवाहबाह्य संबंधांना केवळ "विश्वासघात" म्हणून सहजपणे फेटाळून लावू नये. यामागे अनेक वैयक्तिक आणि सामाजिक घटक दडलेले असतात. पुरुषांच्या बाबतीत, अशा संबंधांचे मूळ अनेकदा तात्पुरते आकर्षण किंवा काहीतरी नवीन व रोमांचक अनुभवण्याची ओढ यात असते. मात्र स्त्रियांच्या बाबतीत, हे संबंध अनेकदा विवाहामध्ये पूर्ण न झालेल्या भावनिक गरजा पूर्ण करण्याचे एक साधन ठरतात. तज्ञ यावर भर देतात की, अशा प्रसंगी कोणावर दोषारोपण करणे योग्य नसून खरी गरज असते ती एकमेकांशी मोकळेपणाने आणि प्रामाणिकपणे संवाद साधण्याची. जेव्हा पती-पत्नी एकमेकांकडे आपल्या तक्रारी मांडतात आणि एकमेकांच्या गरजा समजून घेण्यासाठी मनापासून प्रयत्न करतात, तेव्हा परिस्थितीमध्ये लक्षणीय सुधारणा होऊ शकते. 

कुटुंबावर होणारा परिणाम:

या विवाहबाह्य संबंधांमध्ये पती सामील असो वा पत्नी, याचा सर्वात मोठा आघात खुद्द त्या नात्यावर आणि संपूर्ण कुटुंबावर होतो. एकदा विश्वास भंग पावला की, तो पुन्हा नव्याने निर्माण करणे हे अत्यंत कठीण काम ठरते. मुलांवरही याचे विपरीत परिणाम होतात; आपल्या पालकांमधील संघर्ष पाहिल्यामुळे त्यांना मानसिक त्रास होतो, त्यांच्या मनात भीती निर्माण होते आणि भविष्यात त्यांना नात्यांविषयीच विरक्ती किंवा नावड निर्माण होण्याची शक्यता असते. जरी पुरुष आणि स्त्रियांच्या यामागील हेतू वेगवेगळे असू शकतात, तरी त्याचा अंतिम परिणाम मात्र एकच असतो: नात्याचे कमकुवत होणे आणि विश्वासाचा पूर्णपणे ऱ्हास होणे. 

काय केले पाहिजे?

जर नातं वाचवण्याचे ध्येय असेल, तर दोन्ही जोडीदारांनी एकत्रितपणे प्रयत्न करणे गरजेचे आहे: एकमेकांशी मोकळेपणाने संवाद साधावा; एकमेकांसाठी वेळ आणि लक्ष द्यावे; एकमेकांचे कौतुक करावे; परस्पर सामंजस्य वाढवावे; आणि गरज भासल्यास, व्यावसायिक समुपदेशकाची मदत घ्यावी. तथापि, जर एखादा जोडीदार वारंवार दुसऱ्याचा विश्वासघात करत असेल आणि त्याच्या वर्तनात सुधारणा करण्याची कोणतीही इच्छा दर्शवत नसेल, तर एक कठीण परंतु अत्यंत विचारपूर्वक निर्णय घेणे अपरिहार्य ठरते. विवाहबाह्य संबंधांमुळे कदाचित काही क्षणिक सुखाचा अनुभव मिळत असेल, परंतु दीर्घकाळाचा विचार करता, यामुळे नात्याचे तुकडे होतात आणि संपूर्ण कुटुंब उद्ध्वस्त होण्याची शक्यता निर्माण होते. म्हणूनच विवाहबाह्य संबंधांचा मार्ग निवडण्यापेक्षा, संवाद आणि परस्पर सामंजस्याच्या माध्यमातून वैवाहिक समस्या सोडवणे हेच अधिक शहाणपणाचे ठरते.

अस्वीकारण: हा लेख सामान्य माहितीवर आधारित आहे. वेबदुनिया याची पुष्टी करत नाही.