श्रीहनुमत्भुजङ्गस्तोत्रम्

स्फुरद्विद्‌युदुल्लासवालाग्रघण्टा-

झणत्कारनादप्रवृद्धाट्टहासम् ।

भजे वायुसूनुं भजे रामदूतं

भजे वज्रदेहं भजे भक्तबन्धुम् ॥१॥

प्रपन्नानुरागं प्रभाकाञ्चनाङ्गं

जगद्गीतशौर्यं तुषाराद्रिशौर्यम् ।

तृणीभूतहेतिं रणोद्यद्विभूतिं

भजे वायुपुत्रं पवित्रात् पवित्रम् ॥२॥

भजे रामरम्भावनीनित्यवासं

भजे बालभानुप्रभाचारुहासम् ।

भजे चन्द्रिकाकुन्दमन्दारभासं

भजे सन्ततं रामभूपालदासम् ॥३॥

भजे लक्ष्मणप्राणरक्षातिदक्षं

भजे तोषितानेकगीर्वाणपक्षम् ।

भजे घोरसंग्रामसीमाहताक्षं

भजे रामनामातिसंप्राप्तरक्षम् ॥४॥

मृगाधीशनाथं क्षितिक्षिप्तपादं

घनाक्रान्तजङ्घं कटिस्थोडुसङ्घम् ।

वियद्व्याप्तकेशं भुजाश्लेषिताशं

जयश्रीसमेतं भजे रामदूतम् ॥५॥

चलद्वालघातभ्रमच्चक्रवालं

कठोराट्टहासप्रभिन्नाब्धिकाण्डम् ।

महासिंहनादाद्विशीर्णत्रिलोकं

भजे चाञ्जनेयं प्रभुं वज्रकायम् ॥६॥

रणे भीषणे मेघनादे सनादे

सरोषं समारोप्यसौमित्रिमंसे ।

घनानां खगानां सुराणां च मार्गे

नटन्तं ज्वलन्तं हनूमन्तमीडे ॥७॥

नखध्वस्तजंभारिदम्भोलिधारं

भुजाग्रेण निर्धूतकालोग्रदण्डम् ।

पदाघातभीताहिजाताऽधिवासं

रणक्षोणिदक्षं भजे पिङ्गलाक्षम् ॥८॥

महाभूतपीडां महोत्पातपीडां

महाव्याधिपीडां महाधिप्रपीडाम् ।

हरत्याशु ते पादपद्मानुरक्तिः

नमस्ते कपिश्रेष्ठ रामप्रियाय ॥९॥

सुधासिन्धुमुल्लङ्घ्य सान्द्रे निशीथे

सुधा चौषधीस्ताः प्रगुप्तप्रभावाः ।

क्षणे द्रोणशैलस्य पृष्ठे प्ररूढाः

त्वया वायुसूनो किलानीय दत्ताः ॥१०॥

समुद्रं तरङ्गादिरौद्रं विनिद्रो

विलङ्घ्योडुसङ्घं स्तुतो मर्त्यसंघैः ।

निरातङ्कमाविश्य लङ्कां विशङ्को

भवानेव सीतावियोगापहारी ॥११॥

नमस्ते महासत्वबाहाय नित्यं

नमस्ते महावज्रदेहाय तुभ्यम् ।

नमस्ते पराभूतसूर्याय तुभ्यं

नमस्ते कृतामर्त्यकार्याय तुभ्यम् ॥१२॥

नमस्ते सदा ब्रह्मचर्याय तुभ्यं

नमस्ते सदा वायुपुत्राय तुभ्यम् ।

नमस्ते सदा पिङ्गलाक्षाय तुभ्यं

नमस्ते सदा रामभक्ताय तुभ्यम् ॥१३॥

हनूमत्भुजङ्गप्रयातं प्रभाते

प्रदोषे दिवा चार्द्धरात्रेऽपि मर्त्यः ।

पठन् भक्तियुक्तः प्रमुक्ताघजालः

नराः सर्वदा रामभक्तिं प्रयान्ति ॥१४॥