संत निवृत्तीनाथांचे अभंग 91 ते 100

न साहे दुजेपण आपण आत्मखुण । श्रुतीही संपूर्ण हारपती ॥१॥

वेदरूप श्रीकृष्ण योगिया जीवन । तें रूप परिपूर्ण आत्माराम ॥२॥

न दिसे वैकुंठीं योगियां ध्यानबीज । तो गोपाळांचें काज हरि करी ॥३॥

निवृत्ति गयनी हरि उच्चारित । माजि करि मनोरथ पुरी कामसिद्धि ॥४॥

नाहीं हा आकार नाहीं हा विकार । चतुर्भुज कर हरि माझा ॥१॥

हरिरूप पै जप हरिहररूप । गौळियांचें रूप सहज कृष्ण ॥२॥

हरिरूप घरीं सोळासहस्त्र नारी । तो बाळ ब्रह्माचारी गाई राखे ॥३॥

निवृत्ति रोकडे ब्रह्म माजिवडें । तो यशोदे पुढें लोणी मागे ॥४॥

जेथुनि उद्गारु प्रसवे ॐकारु । तोचि हा श्रीधरु गोकुळीं वसे ॥१॥

जनकु हा जनाचा जीवलगु साचा । तो हरि आमुचा नंदाघरीं ॥२॥

नमाये वैकुंठी योगियांचे भेटी । पाहतां ज्ञानदृष्टी नये हातां ॥३॥

निवृत्ति म्हणे देवा म्हणविता हे रावो । तो सुखानुभवो यादवांसी ॥४॥

योगियांचे धन तें ब्रह्म संपन्न । तो हा जनार्दन नंदाघरी ॥१॥

हरिरूप माये सर्वाघटीं आहे । दूध लोणी खाये गौळियांचे ॥२॥

चिंति अजामेळा नाम आलें मुखा । तो वैकुंठीच्या सुखा देत हरी ॥३॥

निवृत्तिचें धन जगाचें जीवन । नाम नारायण तरुणोपाव ॥४॥

देवामुकुटमणि ऐकिजे पुराणीं । तो हा चक्रपाणी नंदाघरें ॥१॥

नंदानंदान हरि गौळण गोरस । गोकुळीं हृषीकेश खेळतसे ॥२॥

हरि हा सकुमार भौमासुर पैजा । वोळलासे द्विजा धर्मा घरीं ॥३॥

निवृत्ति रोकडे नाम फाडोवाडें हरिरूप चहूंकडे दिसे आम्हां ॥४॥

वेदबीज साचें संमत श्रुतीचें । गुह्य या शास्त्रांचें हरि माझा ॥१॥

तो हरि खेळतु प्रत्यक्ष मूर्तिमंतु । कृष्ण मुक्ति देतु जीवघातें ॥२॥

अर्जुना साहाकरी द्रौपदी कैवारी । तो विदुराचे घरीं अन्न मागे ॥३॥

निवृत्तीचें धन गोकुळीं श्रीकृष्ण । यादव सहिष्णु हरि माझा ॥४॥

ब्रह्मादिक पूजा इच्छिती सहजा । जो गौळियांच्या काजा तिष्ठतुसे ॥१॥

देखिला वो माये चक्रभुज स्वाभावी । वारु ते वागवी अर्जुनाचे ॥२॥

याज्ञिक अर्पिती मंत्राच्या आहुती । तो द्रौपदियेप्रति भाजि मागे ॥३॥

निवृत्तिदैवत पूर्ण मनोरथ । पांडव कृतार्थ कृष्णनामें ॥४॥

ब्रह्मांड उतरंडी ज्याचे इच्छे घडी । तो उच्छिष्टें काढी धर्माधरीं ॥१॥

देखिला वो माये चक्रभुज स्वभावी । वारु ते वागवी अर्जुनाचे ॥२॥

याज्ञिक अर्पिती मंत्राच्या आहुती । तो द्रौपदियेप्रति भाजि मागे ॥३॥

निवृत्तिदैवत पूर्ण मनोरथ । पांडव कृतार्थ कृष्णनामें ॥४॥

निरालंब बीज प्रगटे सहज । तो गौळियांचें काज करी कृष्ण ॥१॥

हरि हा सांवळा वेधिलिया बाळा । माजि त्या गोपाला गायी चारी ॥२॥

वंदिती सुरगण ब्रह्मादिक चरण । तो यशोदेसि स्तन मागे हरि ॥३॥

निवृत्तीचें ध्यान मनाचें उन्मन । योगिया जीवन हरि माझा ॥४॥

वैकुंठदेवत देवामुगुटमणी । ऐकीजे पुराणीं कीर्ति ज्याची ॥१॥

तो हरी बाळक गोपिका कौतुक । गोपाळ सकळिक संवगडे ॥२॥

आदि शिवाजप जपतु अमुप । तें प्रत्यक्ष स्वरूप नंदाघरीं ॥३॥

निवृत्ति समाधि उगवली सकळिकां तारि तिन्ही लोकां एक्यानामें ॥४॥