सनत्कुमार उवाच ॥ मार्तंडभैरवंदेवंव्याजहारासुरस्तदा ॥ शौर्यसत्वप्रमत्तोसौयाही तिनिजपर्वतम् ॥१॥ मदीयंभवदीयंचदैवंतुलयहेशिव ॥ त्वमेकाकीवृषारुढ:सेवित:कुंजरैरिह ॥२॥ मयिदिव्यानिवासांसित्वयिचर्मास्त्रगाविलम् ॥ मय्य्यस्तिकांचनीभूषाकालास्त्वयि भुजंगमा: ॥३॥ सुवर्णरजसामिश्रंलेपनंचंदनस्यमे ॥ प्रेतास्थिचूर्णसहितंभस्मतेप्रेतभूमिजम् ॥४॥ एकातेपिपुराणास्त्रीमेससहस्त्राणियोषिताम् ॥ इदानींमत्पर:कोऽस्तिविभुस्त्रिभुवनेश्वर: ॥५॥ योद्धुंत्वयेतिसहसाब्रुवाण:किन्नलज्जसे ॥ उन्मत्तकरिणांस्पर्द्धांदर्पात्पोत्रीकरोतिकिम् ॥६॥ अलंसागरपानायमशकेनपिपासुना ॥ प्रलयाग्निमहाज्वालकिंपतंगेनशाम्यति ॥७॥ किंकल्पमेघनाशायकल्पतेव्यजनानिल: ॥ मेरोरुन्मीलनोद्योगंकुरोतेकिंमहोंदुरु: ॥८॥ वदंतमितिदैत्येंद्रंजघाननिशितै:शरै: ॥ दुर्वाक्यकोपसंपूर्ण:शिवोमार्तंडभैरव: ॥९॥ शरांस्तान्पट्टिशेनैवनिवार्यदनुजेश्वर: ॥ उदग्रकरवालोसौशिवंदुद्राववेगवान् ॥१०॥ तमायांतंसमालोक्यदुर्धरंधीरमानस: ॥ तीक्ष्णाग्रै:सायकैरुग्रैस्ताडयामासभैरव:...