महाराष्ट्रीयन लग्नातील हा एक मजेदार आणि पारंपरिक विधी आहे, ज्याला "बत्ताशे फोडणे" असे म्हणतात. ज्यात मुलीकडील (वधू पक्षातील) स्त्रिया मुलाकडील (वर पक्षातील) सुवासिनींना चौरंगावर बसवून त्यांच्या डोक्यावर बत्ताशे फोडतात.
यामागचे मुख्य कारण आणि प्रतीकात्मक अर्थ
सौभाग्य आणि मंगल कामना: बत्ताशे हे गोड आणि पांढरे असतात, जे सौभाग्य, समृद्धी, मिठास आणि आनंदाचे प्रतीक मानले जातात. मुलीकडील सुवासिनी हे करून वर पक्षातील नवीन सासू-सासऱ्यांच्या कुटुंबातील स्त्रियांना "तुमच्या घरात सुख-समृद्धी आणि गोड आनंद येऊ दे" अशी शुभेच्छा देतात.
नवीन नातेसंबंधाची सुरुवात: मुलगी आता नवीन घरात जाते, तेव्हा दोन्ही कुटुंब एकमेकांशी जोडले जातात. हा विधी दोन्ही पक्षातील सुवासिनींमध्ये स्नेह आणि एकत्रतेचे प्रतीक आहे. मुलीकडील बायका वर पक्षातील बायकांना "आमची मुलगी आता तुमच्या घरची झाली, तिला सुख द्या आणि आम्हाला तुमचे सुख द्या" असा संदेश देतात.
आदरातिथ्य आणि सन्मान: मुलांकडील सवाष्णींना चौरंगावर बसवून त्यांचा मानपान केला जातो. ही एक प्रकारे पाहुणचाराची पद्धत आहे. यात चेष्टा-मस्करीचा भाग असला तरी, त्यामागे 'आमच्या मुलीला तुमच्या घरात सामावून घ्या' अशी एक प्रेमळ विनंती दडलेली असते.
आनंद साजरा करण्याची पद्धत: जुन्या काळी मनोरंजनाची साधने मर्यादित होती. लग्नासारख्या प्रसंगी वधु-वर पक्षाकडील लोकांमध्ये संवाद वाढावा आणि वातावरणात चैतन्य निर्माण व्हावे, म्हणून अशा छोट्या-छोट्या गमतीशीर प्रथा पाळल्या जात असत.
दुष्ट शक्ती दूर करणे आणि आनंद वाटणे: काही ठिकाणी हे नजर उतारणे किंवा दुष्ट दृष्टी/नकारात्मक ऊर्जा दूर करण्यासाठीही केले जाते. बत्ताशे फोडल्याने जोराचा आवाज होतो, ज्यामुळे वाईट शक्ती पळून जातात अशी श्रद्धा आहे. तसेच, हे हसणे-खिदळणे आणि मजा करण्याचा एक भाग आहे – लग्नातील गंभीर विधींनंतरचा हा हलका-फुलका, आनंदी क्षण असतो.
समृद्धीचे प्रतीक: बत्ताशे फुटून त्याचे तुकडे विखुरणे हे समृद्धी आणि वंशवृद्धीचे प्रतीक मानले जाते. नवीन जोडप्याचे आयुष्य धनधान्याने आणि आनंदाने भरून जावे, हा त्यामागचा शुभ संकेत असतो.
क्षेत्रीय फरक: हे विधी मुख्यतः महाराष्ट्रातील (विशेषतः कोकण, पश्चिम महाराष्ट्र, मराठवाडा) लग्नात दिसतो. काही ठिकाणी याला "साखर फोडणे" किंवा "बत्ताशे तोडणे" म्हणतात.
कधी आणि कसा केला जातो हा विधी?
बहुतेकदा श्रीमंती पूजन झाल्यावर लग्नाच्या आधी हा विधी होतो.
वर पक्षातील सुवासिनींना चौरंगावर बसवले जाते.
मुलीकडील सुवासिनी डोक्यावर बत्ताशे ठेवून हाताने किंवा हलकेच फोडतात.
यानंतर हसणे-खिदळणे, फोटो काढणे आणि गोड पदार्थ वाटप होते.
हा विधी गंभीर धार्मिक नसून लोकपरंपरा आणि कुटुंबीय एकत्र येण्याचा आनंदी भाग आहे. ही प्रथा केवळ एक "विधी" नसून ती दोन कुटुंबांना जवळ आणणारी, हसण्या-खिळण्याची आणि नात्यात प्रेम पेरण्याची एक सुंदर परंपरा आहे. आजकाल काही लग्नात हे कमी होत चालले आहे, पण पारंपरिक लग्नात अजूनही मजेत केला जातो!
