Kids story : एका गावात एक साधू राहत होता जो दिवसभर लोकांना उपदेश करत असे. त्याच गावात एक नर्तकी होती जी लोकांसमोर नाचून त्यांचे मनोरंजन करत असे.
एके दिवशी गावात पूर आला आणि दोघेही एकत्र मरण पावले. मृत्यूनंतर, जेव्हा दोघेही यमलोकात पोहोचले तेव्हा त्यांच्या कर्मांवर आणि त्यांच्यामागे लपलेल्या भावनांवर आधारित त्यांना स्वर्ग किंवा नरक मिळेल असे सांगण्यात आले. साधूला पूर्ण खात्री होती की त्याला स्वर्ग मिळेल. तर नर्तकी तिच्या मनात असे काहीही विचार करत नव्हती. नर्तकी फक्त निर्णयाची वाट पाहत होती.
मग घोषणा करण्यात आली की साधूला नरक आणि नर्तकीला स्वर्ग मिळेल. हा निर्णय ऐकून साधूने रागाने यमराजावर ओरडले आणि विचारले, "महाराज, हा कसला न्याय आहे? मी आयुष्यभर लोकांना उपदेश करत राहिलो आणि मला नरक मिळाला! तर ही स्त्री आयुष्यभर लोकांना खूश करण्यासाठी नाचत राहिली आणि तिला स्वर्ग दिला जात आहे. हे असे का आहे?"
यमराज शांतपणे उत्तरला, “ही नर्तकी पूर्वी आपला उदरनिर्वाह करण्यासाठी नाचत असे पण तिच्या मनात अशी भावना होती की ती आपली कला देवाच्या चरणी समर्पित करत आहे. तू उपदेश करत असताना, तुला वाटायचे की तुलाही त्या नर्तकीचे नृत्य पाहायला मिळाले असते तर बरे होईल!
अरे साधू! देवाचा हा महत्त्वाचा संदेश तू विसरला आहेस की एखाद्या व्यक्तीच्या कामापेक्षा काम करण्यामागील भावना जास्त महत्त्वाच्या असतात. म्हणून तुला नरक दिले जाते आणि नर्तकीला स्वर्ग दिला जातो.”
तात्पर्य : आपण कोणतेही काम करतो, ते करण्यामागील हेतू स्पष्ट असला पाहिजे, अन्यथा चांगले दिसणारे काम देखील आपल्याला पुण्यऐवजी पापाचा भाग बनवेल.
Edited By- Dhanashri Naik
