लघु भागवत मंगलाचरण

आर्या.

आजन्म तुझे झाले मजवरि अगणित अखंड उपकार ।

त्या तुज मंगलरुपा करितों साष्टांग मी नमस्कार ॥१॥

त्वन्नाम सुप्रभातीं देवा स्मरतांचि कामना पुरती ।

शमती समस्त दुरितें नानाविध रोग संकटे हरती ॥२॥

अन्नाच्छादन देउनि करुनी जलवृष्टि रक्षिसे सृष्टी ।

ही केवढी तुझी बा आह्मां जीवांवरी कृपादृष्टी ॥३॥

करुणेशा सर्वेशा सर्वांची काळजी तुला आहे ।

परि मन अधीर अमुचें भलतें योजूनि तुजकडे पाहे ॥४॥

मोह कलह कपट नको द्वेष नको भीरुता वृथा गर्व ।

मज योग्य तेंचि देईं सर्वज्ञा कळतसे तुला सर्व ॥५॥

करुनी दया क्षमा मज व्हावी देवा कृतापरधांची ।

न शिवो मच्चित्तांतें केव्हांही कल्पना विरोधाची ॥६॥

काय अधिक मागावें जनतेची धर्मबुद्धि वाढावी ।

वेद विभो रक्षावे दु:खातुनि आर्यभूमि काढावी ॥७॥

(पद - ऊठिं गोपालजी जाइं धेनूकडे - या चालीवर.)

देवि दुर्गे तुला जोडितों मी करां । रक्षिं या पामरा पदरिं घेईं ॥ धृ.॥

धर्म गेला लया दाविती रिपु भया । अंबिके करिं दया अभय देंई ॥१॥

विषयसुख नावडो काम मदही झडो । चित्त माझें जडो आत्मरुपीं ॥२॥

क्रोध मत्सर जळो दुरित दूरी पळो । द्वैतबाधा टळो सर्वभूतीं ॥३॥

बुद्धि सुस्थिर असो शांति हृदयीं वसो । लोभ अथवा नसो मोह कांहीं ॥

सर्व मंगल करीं षडरितापां हरीं । तुजसि माहेश्वरी प्रार्थना हे ॥५॥

दुष्ट संगति सदा भोगवी आपदा । सोडवीसी कदा देवि अंबे ॥६॥

भक्तजनपालके दुष्टसंहारके । चरणिं तव कालिके ठाव देईं ॥७॥

भक्त गोविंद मी संसृतीच्या भ्रमीं । पडुनि झालों श्रमी मुक्ति देईं ॥८॥