श्री विष्णूची आरती

आवडी गंगाजळे देवा न्हाणीलें । भक्तीचें भूषण प्रेमे सुगंध अर्पिले ।।१।।

अहं हा धूप जाळूं श्रीहरीपुढे । जंव जंव धूप जळे तंव तंव देवा आवडे ।।२।।

रमावल्लभदासे अहं ।। धूप जाळीला । एकारतीचा मग प्रारंभ केला ।।३।।

सोहं हा दीप ओवाळू गोविंदा । समाधी लागली पाहतां मुखारविंदा ।।१।।

हरिख हरिक होता मुख पाहतां । चाकाटल्या ह्या नारी सर्वही अवस्था ।।२।।

सद्भवालागी बहु हा देव भुकेला । रमावल्लभ दासे अहं नैवेद्य अर्पिला ।।३।।

फळे  तांबूल दक्षणा अर्पिली । तया उपरी निरांजने मांडिली ।।१।।

आरती करुं गोपा । मी तूं पण सांडोनि वेळोवेळा ।

पंचप्राण पंचज्योती आरती उजळली । दृश्य हे लोपले । तया प्रकाशांतळी  ।।२।।

आरती प्रकाशे चंद्र सूर्य लोपले । सुरवर सकळीक तटस्थ ठेले ।।३।।

देवभक्त पण न दिसे  कांही । ऐशापरी दास रमावल्लभ पायीं ।। आरती०।।४।।