जीवनसत्त्व

एका बड्या शेठजींचा मुलगा वाईट संगतीमुळे जुगारी बनला. शेठजी बरेच म्हातारे होते. आपल्यानंतर हा सर्व पैसा जुगारात घालवेल याची चिंता लागली होती. एकदा खूप आजारी असताना मुलाला बोलावून तो म्हणाला, 'मी आज माझी अंतिम इच्छा तुला सांगणार आहे.'

'जुगाराचे व्यसन सोडून दे, याखेरीज ती कोणतीही असेल तर मी नक्की पूर्ण करीन,' असे मुलाने आश्वासन दिले.

वडील प्रेमळपणे म्हणाले, 'तुझे सुख तेच माझे सुख. जुगार सोडायला सांगून मी तुला दु:खात लोटणार नाही. तुला आनंद होईल अशीच गोष्ट मी सांगणार आहे. मी मेल्यानंतर आपल्या नातलगांकडून पगडी बांधून न घेता शहरातील सर्वात मोठा जुगारी शोध नि त्याच्याकडून पगडी बांधून घे, एवढीच माझी इच्छा आहे!' वडिलांची ती इच्छा ऐकून त्याचा आनंद गगनात मावेना. 

यथाकाल वडिलांचे निधन झाल्यावर त्याने गावातील सर्व प्रमुख जुगारींना बोलावून वडिलांची अंतिम इच्छा ऐकवली. मग काय विचारता, एकेक जण आपणच कसे महान जुगारी आहोत ते सांगू लागला. एकजण म्हणाला, 'वडिलांनी 40 लाखांची संपत्ती ठेवली होती. ती मी जुगारात घालवून आज माझ्याजवळ एक पैसापण नाही.' दुसरा म्हणाला, 'मी घरदार, सर्व संपत्ती जुगारात घालवली व आज मला 50 लाखांचे कर्ज आहे.' तिसरा म्हणाला, 'जुगारासाठी मी चोर्‍या केल्या. कारावास भोगला. शेवटी पत्नीलाही पणाला लावले.'

मुलगा ते सर्व ऐकल्यानंतर म्हणाला, 'मला पगडी बांधावयाची नाही. वडिलांनी माझी स्थिती कशी होईल ते चित्र मला दाखवले. मी व्यसन सोडले.'