एका गावात एक ब्राह्मण राहत होता. त्याच्याकडे अनेक गायी होत्या. त्यापैकी एका गायीचे नाव बहुला होते. बहुलाला तिच्या वासरावर खूप प्रेम होते. दररोज संध्याकाळी बहुलाचे वासरू त्याच्या आईची वाट पाहत असे. जर उशीर झाला तर ते अस्वस्थ व्हायचे. एके दिवशी जंगलात गवत चरताना बहुला तिच्या कळपापासून वेगळी झाली.
बहुला जंगलात इकडे तिकडे भटकू लागली. तिला तिच्या वासराची आठवण येऊ लागली. तेवढ्यात एक भुकेलेला सिंह बहुलासमोर आला. सिंह बहुलाला खाऊ इच्छित होता पण बहुलाने त्याला सांगितले की 'माझ्या वासराला खूप भूक लागली आहे. मी त्याला दूध पाजून जंगलात परत येईन. मला आता जाऊ दे.'
बहुलाचे ऐकून सिंह सहमत झाला. बहुला तिच्या घरी पोहोचली आणि वासराला दूध पाजले. यानंतर आपले वचन पाळण्यासाठी, बहुला पुन्हा जंगलात गेली आणि सिंहासमोर उभी राहिली. आपल्या वचनाचे खरे पालन करून, सिंह बहुला सोडून गेला.
बहुला आनंदाने तिच्या घरी परतली आणि तिच्या वासरासह आनंदाने राहू लागली. जो कोणी बहुला चतुर्थीला ही कथा ऐकतो, त्याच्या घरात सुख, समृद्धी आणि शांती राहते. यासोबतच त्याला एक योग्य संतान देखील मिळते, हे धार्मिक ग्रंथांमध्ये सांगितले आहे.
