आरती गीतेची

जयदेव जयदेव जय भगवद्गीते । तापत्रय संहारुनि वारी भवदुरीतें ॥धृ॥

पार्थरथावरि बसले असतां भगवान ।

त्याच्या मुखकमळांतुनि जालिसि निर्मांण ।

तव श्रवणाच्या योगें पंडूनंदन ।

मोहातीत होउनिया जाला पावन ॥१॥

अष्टादश अध्यायीं तूझा विस्तार ।

लेखनपठ्णश्रवणें उद्धरिसि नर ।

हरिहर - ब्रह्मा स्तविति तुज वारंवार ।

अगाध महिमा नकळे कवणासी पार ॥२॥

श्रीकृष्णें काढुनिया वेदाचें सार ।

प्रगट केली ब्रम्हविद्या परिकर ॥

सर्वहि विश्वजनाचा केला उद्धार ।

निरंजनपद देउनि हरिला संसार ॥३॥