संत निवृत्तीनाथांचे अभंग 51 ते 60

खुंटले वेदांत हरपले सिद्धांत । बोलणें धादांत तेंही नाहीं ॥१॥

तें रूप पहातां नंदाघरीं पूर्ण । यशोदा जीवन कॄष्णबाळ ॥२॥

साधितां साधन न पविजे खूण । तो बाळरूपें कृष्ण नंदाघरीं ॥३॥

निवृत्ति संपन्न सेवी गुरुकृपा । गयनीच्या द्विपा तारूं गेलें ॥४॥

तेथें नाहीं मोल मायाचि गणना । आपण येसणा ब्रह्मघडु ॥१॥

तें रूप साजिरें निर्गुण साकार । देवकीबिढार सेवियेले ॥२॥

नसंपडे ध्याना मना अगोचर । तो गोपवेषधर गोकुळीं रया ॥३॥

निवृत्ति धर्मपाठ गयनी विनट । कृष्ण नामें पाठ नित्य वाचा ॥४॥

नाहीं छाया माया प्रकृतीच्या आया । मनाच्या उपाया न चले कांही ॥१॥

तें रूप स्वरूप अपार अमूप । यशोदे समीप खेळतसे ॥२॥

विश्वाचा विश्वास विश्वरूपाधीश । सर्वत्र महेश एकरूपें ॥३॥

निवृत्ति सर्वज्ञ नाममंत्रयज्ञ । सर्व हाचि पूर्ण आत्माराम ॥४॥

प्रतिपाळ संप्रतिज्ञेचा नेम । सर्वज्ञता तम गिळीतसे ॥१॥

तें रूप सकुमार गोपवेषधर । सर्वज्ञ साचार नंदाघरीं ॥२॥

त्रिपुर उदार सर्वज्ञता सूत्र । नाम रूप पात्र भक्तिलागीं ॥३॥

निवृत्ति संपदा सर्वज्ञ गोविंदा । सूत्रमणी सदा तेथें निमो ॥४॥

ज्ञानेंसि विज्ञास रूपेंसि सज्ञान । ध्यानेंसि धारणा हारपली ॥१॥

तें रूप संपूर्ण वोळलें हें खुण । नंदासी चिद्धन वर्षलासे ॥२॥

अरूप सरूप लक्षिता पै माप । नंदा दिव्य दीप उजळला ॥३॥

निवृत्ति संपूर्ण नामनारायण । सच्चिदानन्दघन सर्व सुखी ॥४॥

आदिरूप समूळ प्रकृति नेम वैकुंठ उत्तम सर्वत्र असे ॥१॥

तें रूप संपूर्ण वोळलें परींपूर्ण । सर्व नारायण गोपवेष ॥२॥

आधारीं धरिता निर्धारीं । सर्वत्र पुरता एकरूपें ॥३॥

निवृत्ति साधन सर्वरूपें जाण । एकरूपें श्रीकृष्ण सेवितसे ॥४॥

वैकुंठ कैलास त्यामाजी आकाश । आकश‍अवकाश धरी आम्हा ॥१॥

तें रूप सुघड प्रत्यक्ष उघड । गौळियासी कोड कृष्णरूप ॥२॥

न दिसे निवासा आपरूपें दिशा । सर्वत्र महेशा आपरूपें ॥३॥

तारक प्रसिद्ध तीर्थ पै आगाध । नामाचा उद्धोध नंदाघरीं ॥४॥

प्रकाशपूर्णता आदिमध्य सत्ता । नातळे तो द्वैताद्वैतपणें ॥५॥

निवृत्तिसाधन कृष्णरूपें खुण । विश्वीं विश्वपूर्ण हरि माझा ॥६॥

निरशून्य गगनीं अर्क उगवला । कृष्णरूपें भला कोंभ सरळु ॥१॥

तें रूप सुंदर गौळियांचे दृष्टी । आनंदाचि वृष्ट्सी नंदाघरीं ॥२॥

रजतमा गाळी दृश्याकार होळी । तदाकार कळी कृष्णबिंबें ॥३॥

निवृत्ति साकार शुन्य परात्पर । ब्रह्म हें आकार आकारलें ॥४॥

निरालंब सार निर्गुण विचार । सगुण आकार प्रगटला ॥१॥

तें रूप सुंदर शंखचक्रांकित । शोभे अनंत यमुनातटीं ॥२॥

अपार उपाय आपणचि होय । सिद्धीचा न साहे रोळु सदा ॥३॥

सर्व हें घडलें कृष्णाचें सानुलें । घटमठ बुडाले इये रूपीं ॥४॥

सर्वसुखमेळे नामाकृती वोळे । सिद्धिचे सोहळे कृष्णनामीं ॥५॥

ज्या नामें अनंत न कळे संकेत । वेदाचाही हेत हारपला ॥१॥

तें रूप सानुलें यशोदे तान्हुलें । भोगिती निमोले भक्तजन ॥२॥

अनंत अनिवार नकळे ज्याचा पार । जेथें चराचर होतें जातें ॥३॥

निवृत्तिसंकेत अनंताअनंत । कृष्णनामें पंथ मार्ग सोपा ॥४॥