Marathi Literature 53

प्रेम तुझे न जाणीले मी न ही तुझ्या डोळ्यातले न ही तुझ्या स्पर्शातले डोळे तुझा निरोप देत राहीले म...

प्रथमच कुणी बारबालेने पुढे येऊन आपल्या आयुष्याची 'चित्तरकथा' लोकांसमोर आणली आहे. वैशालीच्या या धाडसी...

चिंब चिंब भिजतो आहे, भिजता भिजता मातीमध्ये पुन्हा एकदा रुजतो आहे, हिरवे कोवळे कोंब माती माझ्याभोवत...

हा सूर्य तो नव्हे जो मी मावळताना पाहिला माझ्या गावाच्या माळावर

आमचं ऑफिस 'फाइव्ह डेज वीक' या तंत्रावर चालतं. साहजिकच सोमवार ते शुक्रवार मला मान मोडून, पाठीचं धिरडं

बाबूराव बागूल हे फक्त साहित्यिकाचं नाव नाही, तर आंबेडकरी प्रेरणेचा चिंतनशील मेंदू असलेला माणूस त्यां...

कंपाऊंडचं दार उघडलं तेव्हां पावसाची भुरभुर सुरु झाली होती. मी छत्री उघडली. त्याच वेळेस सहज समोर पाहि...

जीवन असे हे सागरापरी किती तरी रम्य विशाल अनुपम अनेक आठवणी बालगीत उराशी कधी असे भरती कधी असे ओहटी

दरवळतो सुगंध प्रेमाचा पारिजात तू माझ्या जीवनाचा तुझ्या सुगंधाने मोहीत होऊन येते तुझ्या मागे मागे तु...

नीळ्या अंबरी दाटले ढग हे किती काळे-काळे आपल्या मधे समावुन घेतले निर्मल शीतल जल हे सारे जन जीवना सु

एक पत्रकार वृद्धाश्रमात गेला. तिथे गेल्यावर त्याने एका वृद्धेला विचारलं, 'आजी, तुम्हाला किती मुलं आह

दिगू स्वप्नाळू आहे. त्याला केव्हाही स्वप्न पडते. मग ते घर असो, ऑफिस असो, सिनेमा टॉकीज असतो, बाग असो ...

अनिवार वेगाने धडाधड कोसळणार्‍या त्या पर्जन्यधारांकडे मी खिडकीतून टक लावून पहात होते. त्यांच्या कोसळण...

ती रुसली होती माझ्यावर कां? कुणास ठाऊक? मी आर्त स्वरांत तिला साद घालीत होतो विरह वेदना मला जाळीत होत

जसे फुलांनी बहरून यावे उधळित गंधा मुक्त हसावे जनमनास प्रमुदित करण्या हे माझे जीवन जावे। जळुनि...

आताचे संमेलन एका सर्वांगीण, एका सर्वतोपरी संक्रमणाच्या काळात भरत आहे. राजकीय, सामाजिक, औद्योगिक शास्...

१. पुणे १८७८ - न्या. महादेव गोविंद रानडे २. पुणे १८८५ - कृष्णशास्त्री राजवाडे ३. सातारा १९०५ - ...

मराठी साहित्य निर्मितीस प्रारंभ झाला तो सामान्यत: दहाव्या अकराव्या शतकात व तो प्रामुख्याने केला महान...

असे म्हणताता की, एकाच वातावरणात वाढाणार्‍या दोन व्यक्तीत खूप सारखेपण असतो. दोन्ही व्यक्ती सारख्याच स...

अजयराव तुमच्यां सारख्यला पाहिजे तशी बायको चुकटीसरशी मिळेल. तुम्ही लवकर लवकर मुली बघा. नको बुवा. आपण ...