शुक्रवार, 5 सप्टेंबर 2008

सूर मिळतात सुरात तुझ्या बनले जीवन गाणे सात सूर जुळवित गेले

मैफल

शुक्रवार, 5 सप्टेंबर 2008

श्वास उच्छवासाच्या लयीवर दरेक क्षणी गडत मोडत

मी बोलतेय बहिणाई...

नको नको देवा मले पाठवू खालच्या देशात माणसं त् माणसं आता बाया बी नशात..!

साताजन्माचा वनवास..!

मला वाटत होतं... ती माझीच होईल, या जन्मात ती डोळ्यासमोरून निघून गेली... मी राहिलो तिला पाहत!

तू अन् मी

तू अन् मी चंद्र आणि रश्मी तू अन् मी वृक्ष आणि पालवी

एकच

तनात-मनात एकच धून श्वासात-जीवात एकच खूण अंगणात-परसात एकच

शरणागती

दोन ‍अधिक दोन चारच होतात त्रिकोणाला कोन तीनच असतात शिस्तीनं चालती आकडे, गणिताचा धाक पडे जरासुद्धा इक...

निळं पाखरू

असीम आकाशाच्या निळाईशी स्पर्धा करणारं एक इवलंसं निळं पाखरू मधून मधून

तहान

निळ्यासावळ्या ढग-टोकाशी ओथंबून आले पाणी दूर तिष्ठत एक चांदणी तहान तशीच युगायुगाची

पान्हा

फुटला आभाळाला पान्हा जीव पुन्हा तान्हा तान्हा सहत्र लेकरांची तृप्ती मायेने कसे ओघळती मोती

हुंकार

हिरवा मरवा ओढ्याचा गारवा फुलला मोगरा मनाला विसावा

ते स्मरण

ज्याच्या नुसत्या स्मरणानं मनाला मोरपीसाचा स्पर्श होतो मन आनंदलहरींवर आरूढ होऊन स्वैर तरंगत राहतं

सोयरिक

हे मोकळं माळरान नेहमीच खुणावतं मला मग माळरानाचं मोकळेपणही गळ्यात दाटतं

गूंतवणूक

सांगायचे होते जे सांगितले नेत्रांनी आता काम तुझे ते अनुभवणे हृदयानी

प्रेम

प्रेम तुझे न जाणीले मी न ही तुझ्या डोळ्यातले न ही तुझ्या स्पर्शातले डोळे तुझा निरोप देत राहीले म...

आधार

चिंब चिंब भिजतो आहे, भिजता भिजता मातीमध्ये पुन्हा एकदा रुजतो आहे, हिरवे कोवळे कोंब माती माझ्याभोवत...

अंधार्‍या रात्री

अंधार्‍या रात्री, डोळेही सरावतात, अंधाराला ! आणि अंधारात होणार्‍या माणसातल्या पशुंच्या किळसवाण्या ख

पाऊस

किती पहावी मी वाट असाची येतो पाऊस साता जन्मांची अशी माझी पुरविण्या हौम

शब्द

शब्द ज्यांचे सारे ऐकतात तेच खरे कवी असतात शब्द ज्यांच्या अधीन असतात तेच खरे कर्ते असतात

विस्फोट

वेदना आता वर्तमानाची काळजाला हेलावून गेली यादवी दृष्ट तांडवाची आता भोगण्या सत्यांत आली ।। धृ।।

संसार

सूर मिळतात सुरात तुझ्या बनले जीवन गाणे सात सूर जुळवित गेले

मैफल

श्वास उच्छवासाच्या लयीवर दरेक क्षणी गडत मोडत

मी बोलतेय बहिणाई...

नको नको देवा मले पाठवू खालच्या देशात माणसं त् माणसं आता बाया बी नशात..!

साताजन्माचा वनवास..!

मला वाटत होतं... ती माझीच होईल, या जन्मात ती डोळ्यासमोरून निघून गेली... मी राहिलो तिला पाहत!

तू अन् मी

तू अन् मी चंद्र आणि रश्मी तू अन् मी वृक्ष आणि पालवी

एकच

तनात-मनात एकच धून श्वासात-जीवात एकच खूण अंगणात-परसात एकच

शरणागती

दोन ‍अधिक दोन चारच होतात त्रिकोणाला कोन तीनच असतात शिस्तीनं चालती आकडे, गणिताचा धाक पडे जरासुद्धा इक...

निळं पाखरू

असीम आकाशाच्या निळाईशी स्पर्धा करणारं एक इवलंसं निळं पाखरू मधून मधून

तहान

निळ्यासावळ्या ढग-टोकाशी ओथंबून आले पाणी दूर तिष्ठत एक चांदणी तहान तशीच युगायुगाची

पान्हा

फुटला आभाळाला पान्हा जीव पुन्हा तान्हा तान्हा सहत्र लेकरांची तृप्ती मायेने कसे ओघळती मोती

हुंकार

हिरवा मरवा ओढ्याचा गारवा फुलला मोगरा मनाला विसावा

ते स्मरण

ज्याच्या नुसत्या स्मरणानं मनाला मोरपीसाचा स्पर्श होतो मन आनंदलहरींवर आरूढ होऊन स्वैर तरंगत राहतं

सोयरिक

हे मोकळं माळरान नेहमीच खुणावतं मला मग माळरानाचं मोकळेपणही गळ्यात दाटतं

गूंतवणूक

सांगायचे होते जे सांगितले नेत्रांनी आता काम तुझे ते अनुभवणे हृदयानी

प्रेम

प्रेम तुझे न जाणीले मी न ही तुझ्या डोळ्यातले न ही तुझ्या स्पर्शातले डोळे तुझा निरोप देत राहीले म...

आधार

चिंब चिंब भिजतो आहे, भिजता भिजता मातीमध्ये पुन्हा एकदा रुजतो आहे, हिरवे कोवळे कोंब माती माझ्याभोवत...